مدیریت آینده پژوهی سلامت و روانشناسی

انسان در دوران کودکی در تفکیک عمل اشتباه و عملی که سهوی انجام شده(مثل شکستن یک لیوان یا از دست افتادن)، تقریباً ناتوان است. همزمان با رشد جسمی وارد مرحله ای می شود که در این مرحله فرد سعی می کند هر آن چه را اجتماع قبول دارد قبول داشته باشد.

در سن جوانی و بزرگسالی انسان از نظر اجتماعی و اخلاقی این آمادگی را دارد، که فراتر از منافع خود به دیگر انسان ها نگاه و توجه کند و از طریق باور به «برد ـ برد» و احترام متقابل به تمامی انسان ها و تلاش برای موفقیت همه انسان ها، دیدگاهی عقلانی و جهان شمول به تمامی انسان ها داشته باشد.

در این مرحله انسان معتقد خواهد بود که در این جهان علاوه بر من انسان های دیگر نیز حق زندگی دارند و می توانیم با مدیریت و هماهنگی آینده انسان ها را به بهترین شکل بسازیم.

برای رسیدن به دیدگاه اخلاقی فرا عرفی(جهان شمول) و رشد و پرورش آن، توجه به آموزش های فردی و اجتماعی ضروری است:

-        اخلاق و رفتار نیکو را ترویج کنید و به کودکان خود آموزش دهید.

-        از برنامه ها و کارهای رقابتی ناسالم، تحقیر و تنبیه خود و فرزندان خود برای کسب موفقیت دوری کنید.

-          احترام به محیط زیست، جانوران و انسان های دیگر می تواند بهترین آموزش رشد اخلاقی باشد.

-        از نظر کارکرد اجتماعی شیوه تفکر  «برد ـ برد» را به کودکان آموزش دهید.

-        مسائل ناگوار اجتماعی و ... را به درستی توضیح دهید و نیز آرمان شهر و دستورات اجتماعی و دینی را از طریق گفتگو و داستان برای کودکان ترسیم کنید.

-        در برنامه های اجتماعی با هدف خیر خواهانه به همراه خانواده، دوستان و کودکان شرکت کنید.

                                                                                                                     جلال مرادی

روان شناس بالینی

هدف والدین از تربیت کودک این است که با بهره گیری از دانش و خرد لازم، کودک را طوری تربیت کنند که بتواند متکی به خود شود و به کمال انسانی دست یابد، با محبت باشد  و استعدادهای نهفته و توانایی های بالقوه او به حد کمال متجلی شود.

بنابراین والدین باید همواره به نیازهای جسمی، عاطفی، روانی و اجتماعی توجه نمود. بهترین کار نیز مرحله ای کردن تربیت کودک است:

-        توجه کامل به تغذیه به عنوان مهم ترین عامل در رشد و نمو کودک

-        آموزش درست راه رفتن، درست صحبت کردن و... . ( کودکان همواره نیازمند راهنمایی هستند)

-        تربیت  و تنبیه : تربیت یعنی این که کودک بداند در موقعیت های مختلف چه کاری را انجام دهد. تنبیه یعنی هشدار به ترک یا عدم انجام کاری که به ضرر فرد یا اجتماع است. البته در به کار گیری تنبیه برای کودکان باید مراقب بود چون علاوه بر آسیب های جسمی ، روانی و... باعث خاموشی خلاقیت در افراد می شود.

-        فراهم نمودن فضای مناسب و ایمن بهتر از ساعت ها مراقبت است: باید محیط ایمن و بدون مشکلی را برای کودک فراهم کنیم تا امکان آسیب جسمی و روانی به حداقل برسد.

-        عمل به وعده یکی از مهمترین درس ها به کودکان است: از این طریق کودک التزام به تعهد و مسئولیت پذیری را به بهترین نحوه یاد می گیرد و خود را در برابر تعهدات اجتماعی و فردی مسئول می داند.

-        محدود کردن زمان تماشای تلویزیون و افزایش بازی های گروهی: هر چند تماشایی تلویزیون در رشد خلاقیت ذهنی و توانایی زبانی کودک تاثیر مثبتی دارد اما به دلیل عدم تحرک و نیاز کودک به جنب و جوش و هیجان، کشف محیط بیشتر از این برنامه ها است. بنابراین سعی کنید از طریق بازهای گروهی اجتماعی بودن و تحرک را در کودکان خود افزایش دهید.

-        ساده کردن قوانین باید ها و نبایده و عمل متقابل به آنها: سعی کنید قوانین زندگی و منزل را که اعضا باید آن را رعایت کنند ساده و آسان بیان کنید و در عمل به آنها همه کوشا باشید.

-        آموزش مهارت های زندگی و شهروندی به کودکان

                                                                                              جلال مرادی

روان شناس بالینی

به دنبال سرعت گرفتن پیشرفت های اجتماعی، نیاز به تغییر در سبک های سنتی تربیت خانوادگی و اجتماعی هر چه بیشتر نمایان شد.

بسیاری از افراد در رویاروی با این تغییرات فاقد توانایی لازم هستند و همین امر آنان را در مواجه با مشکلات و مسائل و مسائل روزمره ناتوان و آسیب پذیر می کند.

انسان ها سال ها برای مقابله با مشکلات زندگی، مهارت های مختلفی را از اجتماع خود یاد می گرفتند؛ اما سرعت تکنولوژی منجر به بروز مشکلات سازگاری شده است. بنابراین یکی از موثرترین برنامه هایی که به افراد کمک می کند تا زندگی بهتر و سالم تری داشته باشند برنامه آموزش مهارت های زندگی و آموزش شهروندی است.

هدف از این آموزش ها، کمک به افراد در جهت شناخت هر چه بهتر خود، حقوق شهروندی، وظایف آنان در قبال دیگران و در نهایت کنترل هیجانات، استرس و حل کردن هر چه بهتر مسائل و مشکلات است.

بنابراین در اجتماع آموزش مهارت های زندگی و حقوق شهروندی می تواند در تغییر سبک زندگی و سلامت جامعه اهمیت به سزایی داشته باشد. ارائه آموزش ها به صورت فشرده در دوره های مختلف می تواند در انطباق پذیری افراد موثر و مفید باشد.

                                                                                                                    جلال مرادی

روان شناس بالینی